Tamin Daliletehamcom

مواد ۱۴۹ الی ۱۵۵ قانون آیین دادرسی مدنی به تامین دلیل اختصاص دارد.

تامین دلیل به معنی در امنیت قرار دادن دلیلی است که وجود دارد.

در مواردی که اشخاص ذینفع احتمال دهند که در آینده استفاده از دلایل و مدارک دعوای آنان از قبیل تحقیق محلی و کسب اطلاع از مطلعین و استعلام نظر کارشناسان یا دفاتر تجاری یا استفاده از قرائن و امارات موجود در محل یا دلایلی که نزد طرف دعوی یا خوانده یا دیگری است متعذر یا متعسر خواهد شد، می‌توانند از دادگاه درخواست تامین آنها را به نمایند

مقصود از تامین در این موارد فقط ملاحظه و صورت برداری از این گونه دلایل است درخواست تامین دلیل ممکن است که کتبی یا شفاهی باشد و چنانچه درخواست تامین دلیل شفاهی باشد در صورتمجلس نوشته شده و به امضای متقاضی می رسد و در هر حال باید حاوی نکات ذیل باشد

مشخصات درخواست کننده و طرف او خوانده

موضوع دعوایی که برای اثبات آن درخواست تامین دلیل میشود

مرجع صالح برای تامین دلیل دادگاه نیست طبق قانون جدید شورای حل اختلاف شورای محل وقوع دلایل صالح برای رسیدگی است مگر اینکه در محل شورا نباشد که دادگاه محل وقوع دلایل صالح است

نظریه شماره ۷/۵۴۶۰ مورخ ۲۶/۰۸/۷۹ اداره حقوقی قوه قضاییه:

ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی مدنی دلالت ندارد بر اینکه درخواست تامین دلیل ضمن دادخواست پذیرفته نمی شود زیرا وقتی پذیرش آن قبل از اقامه دعوی در جلسه دادرسی ممکن باشد در ضمن دادخواست که اصولاً هر درخواستی باید ضمنا نباشد به طریق اولا جایز است