KhalEyad

دکتر شمس در خصوص دعوای اثبات مالکیت می‌گوید دعوا در صورتی مالکیت شمرده می‌شود که موضوع حق منشأ دعوا مالکیت خواهان یعنی رابطه ای باشد که بین شخص و چیز مادی به وجود آمده و قانون آن را محترم شمرده است
ماده ۱۴۰ قانون مدنی اسباب تملک را بیان میکند:
۱. به یاد اراضی موات و حیازت اشیای مباحه
۲.به وسیله عقود و تعهدات
۳.به وسیله اخذ به شفعه
۴.به ارث
در دعوای خرید دادگاه در صورتی که حکم علیه خوانده صادر می‌کنند که خواهان با ارائه ادله متناسب مالکیت خود را نسبت به ملک مورد دعوی و نیز غاصبانه بودن ید خانه را اثبات کند.
شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور در رای شماره۲۹۸-۰۶/۰۴/۲۳ میگوید: در موضوع اختلاف در ملکیت و وقفیت اصل ملکیت است و مدعی وقف باید و عمل به وقف هم به تنهایی دلیل مثبت وقف محسوب نمی شود.
رای وحدت رویه شماره ۶۷۲ مورخ ۱/۱۰/۸۳ دیوان عالی کشور خلع ید از اموال غیر منقول فرع بر مالکیت است بنابراین طرح دعوای قلعه ای از زمین قبل از احراز و اثبات مالکیت قابل استماع نیست بنابر مراتع و با توجه به مواد ۴۶ و ۴۷ و ۴۸ قانون ثبت اسناد و املاک رای شعبه دادگاه تجدید نظر استان به نظر اکثریت هیئت عمومی دیوان عالی کشور که با این نظر انطباق دارد صحیح و قانونی تشخیص داده می شود
نظریه شماره۷/۳۲۴۹ مورخه ۰۳/۰۴/۱۳۸۰ اداره حقوقی قوه قضاییه: با توجه به اینکه به‌موجب ماده ۱۴۰ قانون معدنی یکی از اسباب تملک است و ماده ۲۲ قانون ثبت اسناد و املاک کسی را هم که ملک از مالک رسمی به ارث رسیده باشد مالک می شناسد عدم ثبت ملک به نام وراث در دفتر املاک و عدم تحصیل تصدیق انحصار وراثت از جانب وراث مجوز عدم استماع دعوی خواهان نیست لذا دادگاه باید با انجام رسیدگی‌های لازم وراث را مشخص و با توجه به خواسته خواهان حکم قضیه را صادر نمایند