استیفا از عمل دیگری

استیفا به معنی منتفی شدن و سود بردن از عمل یا مال شخص دیگر می باشد که در مواد ۳۳۶ و ۳۳۷ قانون مدنی مورد اشاره قرار گرفته است
استیفا از عمل غیر یا مال غیر بر دو نوع میباشد:
استیفا مشروع: استیفا در صورتی مشروع است که از راه ترازوی و باعث مصاحبه عمل یامال صورت پذیرد
استیفای نامشروع یا بدون جهت: در صورتی است که شخص به زیان دیگری و بدون رضایت او بر دارایی خویش بیفزاید
شرایط تحقق استیفا از عمل غیر به نحو مشروع:
۱. اقدام عامل به امر استیفا کننده باشد
۲. انجام دادن کار مورد استفاده
۳. اجرت داشتن کار در عرف
۴. نداشتن قصد تبرع
شرایط استیفا از مال غیر به نحو مشروع:
۱. استیفا کننده محزون است و به قهر و غلبه اقدامی نمی کند یا اذن مالک
۲. استیفا کننده از مالک از می گیرد و بر مبنای آن از مال او استفاده می کند اقدام استیفا کننده
۳. اجرت داشتن استیفا از مال در دید عرف
شرایط استیفا از مال یا عمل دیگری به نحو نامشروع:
۱. دارا شدن: شخصی که نفعی قابل ارزیابی به پول ببرد دارا شده است
۲. کاستن از دارایی دیگری
۳. رابطه میان فزونی و کاستی: به عبارتی باید دارا شدن یک طرف از دارایی طرف دیگر بکاهد تا اسیفا از عمل یا مال دیگری محقق شود
۴. فقدان سبب : اصلاح سبب یا جهت در این مقام به معنی منبع و مستند دارا شدن است بدین نحو که راه تحصیل ثروت نامشروع است.
نظریه شماره۷/۳۱۴۵ مورخ ۰۸/۰۸/۱۳۷۶ اداره حقوقی قوه قضاییه: شریک مال مشاع که از سهم شریک خود بهره برده نسبت به اجرت المثل شریک دیگر مسئول است که آنکه استیفا از مال غیر به طور مجانی صحیح به نظر نمی رسد بنابراین شریک استحقاق مطالبه و دریافت اجرت را خواهد داشت.
رای اصراری شماره ۲۲۱ مورخ ۲۵/۰۶/۴۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور: انجام تعهد مستلزم تنظیم قرارداد کتبی نیست و صرفا انجام تعهد برای مطالبه اجرت از سوی متعهد کافی است و در صورت اختلاف در تعیین میزان آن با دادگاه است.

دیگر مطالب سایت را بخوانید:

وجه التزام

اکراه و اضطرار

معامله به قصد فرار از دین